Konsultacje ustawy o zabytkach: dlaczego warto zabrać głos w obronie poszukiwaczy

Projekt zmieniający ustawę o poszukiwaniu zabytków jest w sejmowych konsultacjach do 6 grudnia. Sprawdź, co proponuje, jak liczono koszty i jak napisać opinię, która ma znaczenie.

Przejdź do konsultacji w Sejmie
Opublikowano: Autor: Redakcja Fundacji NaturaCzas czytania: ok. 9 min
Strona główna / Życie w lesie / Konsultacje ustawy o zabytkach

Do 6 grudnia 2026 roku można w Sejmie zgłosić opinię o poselskim projekcie, który zmienia ustawę z 2023 roku o amatorskich poszukiwaniach zabytków; Polski Związek Eksploratorów (PZE) nazywa ten projekt fatalnym i wzywa do udziału. Jesteśmy po stronie PZE, ale nie prosimy o ślepe wklejanie haseł: sprawę wygrywa rzeczowy, własnymi słowami napisany komentarz.[1][2]

Uczciwie o źródłach: Opieramy się na tekście projektu z Sejmu, publicznych zapowiedziach PZE na jego stronie i wcześniejszych materiałach związku. Przed wysłaniem opinii sprawdź terminy w serwisie Sejmu.[1][2][3][4]

Co, gdzie i do kiedy

6.12.2026planowany koniec konsultacji (do weryfikacji)
RPW-37631-2026sygnatura projektu
1.01.2027data wejścia w życie ustawy z 2023 r., jeśli nic się nie zmieni
1.01.2028nowa data proponowana w projekcie

Projekt zmienia ustawę z 13 lipca 2023 roku, którą wcześniej przesunięto już dwukrotnie. Ostatnie przesunięcie, na 1 stycznia 2027, Sejm uchwalił 4 kwietnia 2025 roku głosami 232 za i 193 przeciw; prezydent podpisał ją 22 kwietnia.[8] Teraz propozycja zakłada kolejny rok zwłoki i zmianę zasad, a nie samo opóźnienie.[1]

Formularz konsultacji w Sejmie wymaga zalogowania mObywatelem, bankowością elektroniczną, e-dowodem albo profilem zaufanym. Według opisu konta informacyjnego opinie nie są anonimowe: imię i nazwisko zostaną opublikowane razem z treścią po zakończeniu konsultacji.[2]

Co naprawdę zmienia projekt

Poniższa tabela opiera się na tekście projektu, nie na komentarzach medialnych.[1]

ZagadnienieUstawa z 2023 r. według opisu w projekcieProponowana zmiana
Rozpoczęcie poszukiwańZgłoszenie w aplikacji mobilnej; po potwierdzeniu poszukiwania mogą się odbywaćKonserwator ma 21 dni roboczych na potwierdzenie albo sprzeciw; po sprzeciwie zgłaszający ma 7 dni na decyzję, urząd wydaje decyzję w 14 dni
Czas poszukiwańBrak takiego limitu w opisie projektuMaksymalnie 30 dni od upływu terminu na sprzeciw
Zakres zgłoszeniaTermin i zakres terenowyNumer działki ewidencyjnej oraz elektroniczna kopia pisemnej zgody właściciela i posiadacza
Strefa przy zabytkach10 m od zabytków (opis w uzasadnieniu)100 m od zabytków wpisanych do rejestru oraz ujętych w ewidencji
NagrodyNagroda lub dyplom także dla pozyskujących zabytki w poszukiwaniach, do 25-krotności przeciętnego wynagrodzenia (w wyjątkowych sytuacjach 30-krotności)Pieniądze tylko za zabytek odkryty przy robotach lub znaleziony przypadkowo; za poszukiwania co najwyżej dyplom; brak nagrody dla osób po studiach archeologicznych
KaryPrzepisy karne zawarte w ustawie z 2023 r.Do 3 lat więzienia za poszukiwania na obszarach zakazanych; do 2 lat za poszukiwania bez zgłoszenia
Wejście w życie1 stycznia 20271 stycznia 2028

Projekt przewiduje także limit wydatków na własne zadania: 153 958 574 zł w latach 2028–2037, z mechanizmem korygującym przy przekroczeniu.[1]

Dlaczego PZE mówi „nie” i jakie pytania warto zadać

Z publicznych materiałów związku wynika kilka stałych wątków. PZE zapowiada walkę o „unormowanie sytuacji prawnej eksploratorów”, domaga się jasnych stref ochrony, publikowania ich dla poszukiwaczy i przepisów, które działają wprost, bez długich procedur.[4][6] Na tej podstawie widzimy pięć obszarów, które warto skomentować własnymi słowami.

1. Kolejne opóźnienie i zasada pewności prawa

Po trzech latach przesuwania daty wejścia w życie przepisów obywatele mają prawo zapytać, co konkretnie zostało przygotowane w tym czasie. Własny komentarz może pytać, jakie dane, rejestry i aplikacja będą gotowe oraz co ma się zmienić dzięki kolejnemu rokowi. Argument jest mocniejszy, gdy dotyczy działania państwa, a nie ocen osób.

2. Czas oczekiwania na zgodę

Projekt wprowadza do 21 dni roboczych oczekiwania oraz dodatkowe terminy po sprzeciwie. PZE od lat dokumentuje bezczynność urzędów konserwatorskich w sprawach pozwoleń i mówi o skargach na nieterminowość.[5] Warto zapytać, jak urzędy zapewnią dotrzymanie nowych terminów, skoro wcześniejsze procedury były krytykowane za przewlekłość.

3. Nagrody: dyplom zamiast pieniędzy

Projekt wyłącza nagrody pieniężne dla osób, które znajdą zabytek w legalnych poszukiwaniach, i pozostawia dla nich dyplom.[1] PZE od dawna spiera się z ministerstwem o wyliczenia kosztów nagród. W archiwum związku widać teksty o „kosmicznych wyliczeniach” i o tym, że nagrody dotyczą zabytków o znaczącej wartości.[5] Własny komentarz może zapytać, dlaczego uczciwy znalazca, który wypełnił obowiązki i zgłosił znalezisko, ma być traktowany gorzej niż osoba, która trafiła na nie przypadkowo.

4. Strefa 100 metrów i ewidencja zabytków

Dziesięciokrotne powiększenie strefy to zmiana w skali, którą należy ocenić mapami, nie hasłem. Projekt obejmuje zabytki ujęte w ewidencji, a nie tylko wpisane do rejestru.[1] Zapytaj, czy dane o tych obiektach będą publicznie dostępne w formie, którą poszukiwacz może sprawdzić przed wyjściem w teren. W uzasadnieniu projekt rezygnuje z obowiązku udostępniania informacji przestrzennej o strefach zakazu przez ministra, wskazując, że tę kwestię sprawdzi konserwator przy przyjmowaniu zgłoszenia.[1]

5. Kary i przestępstwa

Podwyższenie kary do 3 lat dla poszukiwań na obszarach zakazanych oraz przestępstwo za brak zgłoszenia wymagają jasnych przepisów o strefach. PZE domaga się depenalizacji poszukiwań i jasnych stref ochronnych.[6] Jeśli granice zakazu nie są łatwe do sprawdzenia, kara więzienia przestaje być narzędziem ochrony, a staje się ryzykiem dla osoby działającej w dobrej wierze.

Spór o miliardy: jak liczono koszt

Uzasadnienie projektu mówi o możliwym koszcie do 72 mld zł w ciągu 10 lat, czyli około 6,8 mld zł rocznie. Rzeczpospolita opisuje podobną skalę, wskazując m.in. 3,2 mld zł rocznie na nagrody i 59 dodatkowych etatów.[1][7] Te liczby są głównym uzasadnieniem zmian, więc warto sprawdzić, na czym stoją.

Krok szacunku w uzasadnieniuWartość
Zabytki archeologiczne z 6 pozwoleń w powiecie poznańskim, 2022 r.63
Przybliżona liczba pozwoleń w kraju rocznieok. 1000
Po przeliczeniu na cały krajok. 10 500 zabytków rocznie
Założenie, że legalnie poszukuje 1% osób; osoby przy jednym pozwoleniu5 osób na pozwolenie, czyli ok. 5000 osób
Skala przy założeniu, że wszyscy zgłaszają swoje poszukiwaniaok. 1 mln zabytków rocznie
Średnia nagroda z lat 2019–2023ok. 6500 zł
Wynikok. 6,5 mld zł rocznie

Rachunek opisany powyżej pochodzi z uzasadnienia.[1] Nasza analiza: to szacunek wynikający z kilku mnożników, a pierwsza próbka to tylko sześć pozwoleń z jednego powiatu. Średnią nagrodę z lat 2019–2023 wyliczono dla zabytków, za które nagrodę faktycznie przyznano, i przeniesiono na wszystkie znaleziska. Projekt sam zakłada, że nagrody pieniężne przysługują dla zabytków o znacznej wartości. W konsultacji możesz więc zapytać, ile z miliona hipotetycznych znalezisk spełniałoby ten warunek i na jakich danych opiera się ten odsetek.

To nie dowód, że koszty wyniosą zero. Państwo faktycznie musi zapłacić za aplikację, obsługę zgłoszeń i konserwację zabytków. Ale dobra ustawa wymaga uczciwej analizy kosztów, a nie jednego scenariusza, który z założenia ma najwyższą wartość.

Co mówi druga strona

Archeolodzy i konserwatorzy od początku krytykowali ustawę z 2023 roku. W uzasadnieniu projektu wskazano m.in. opinie Rady Ochrony Dziedzictwa Archeologicznego, instytutów PAN, Stowarzyszenia Naukowego Archeologów Polskich i Stowarzyszenia Konserwatorów Zabytków. Główny zarzut brzmi, że po potwierdzeniu zgłoszenia konserwator nie ma jak zablokować poszukiwań w razie błędu lub zagrożenia dla zabytku.[1]

To poważny argument i nie należy go zbywać. Dlatego najskuteczniejsze komentarze zwolenników PZE nie powinny ograniczać się do hasła „wróćcie do ustawy z 2023”. Mogą zaproponować rozwiązania pośrednie: krótkie, przewidywalne terminy; sprzeciw wyłącznie na jasno określonych podstawach; publiczne mapy stref; kontrolę dotrzymywania terminów przez urząd. Wtedy ochrona zabytków i prawa pasjonatów nie stają się grą o sumie zerowej.

Stanowisko redakcji: popieramy ustawę przyjazną legalnym poszukiwaczom, bo uczciwe zgłoszenie, zgoda właściciela i oddanie znalezisk państwu są lepsze niż zniechęcanie ludzi do działania w szarej strefie. Jednocześnie nie przedstawiamy jako „mitów” wszystkich zastrzeżeń ochrony zabytków; część dotyczy realnych luk, które trzeba domknąć przepisami wykonalnymi w praktyce.

Jak napisać skuteczną opinię

  1. Otwórz formularz konsultacji i zaloguj się jedną z dostępnych metod; przygotuj się na publikację imienia i nazwiska.[2]
  2. Przeczytaj tekst projektu, szczególnie art. 36b, 36c, 34 i 109e.
  3. Odpowiedz na pytania zamknięte zgodnie z własnym zdaniem. Nie zaznaczaj odpowiedzi tylko dlatego, że ktoś ją poleca.
  4. W polu komentarza podaj numer przepisu, konkretny problem i propozycję zmiany.
  5. Pisz od siebie, opisując doświadczenie: czas oczekiwania na pozwolenie, sprawdzanie stref, zgłoszenie znaleziska.
  6. Nie obrażaj urzędników, archeologów ani posłów. Opinie są publiczne i wpływają na ocenę wiarygodności całego środowiska.
  7. Wyślij opinię z zapasem czasu przed końcem terminu.

Przykładowy szkielet komentarza

„Dotyczy art. 36b ust. 6. Proponuję skrócenie terminu na sprzeciw z 21 do 14 dni roboczych albo wprowadzenie zasady, że brak reakcji urzędu oznacza dopuszczenie poszukiwań w zgłoszonym zakresie. Uzasadnienie: z własnego doświadczenia oczekiwanie na decyzję trwało [liczba] miesięcy. Proszę o publikację zakresów stref zakazu w formie mapy.” Uzupełnij własnymi danymi albo napisz inaczej; identyczne komentarze mają mniejszą wartość merytoryczną.

Najczęstsze pytania

Czy konsultacje to głosowanie za lub przeciw ustawie?

Nie. To zbieranie opinii przed pierwszym czytaniem. Liczy się liczba, ale też jakość argumentów, a ostateczną decyzję podejmuje parlament.

Czy muszę być poszukiwaczem, żeby wziąć udział?

Nie. Zgłosić opinię może każdy, kto zaloguje się dostępną metodą. Formularz pyta jednak o to, kogo reprezentujesz, więc odpowiadaj zgodnie z prawdą.

Czy dane osobowe będą widoczne?

Według opisu konta informacyjnego tak: imię i nazwisko zostaną opublikowane razem z treścią po zakończeniu konsultacji. Sprawdź regulamin w formularzu Sejmu.

Czy ten tekst jest oficjalnym stanowiskiem PZE?

Nie. To komentarz redakcji Fundacji Natura oparty na publicznych źródłach. Oficjalne stanowisko związku znajdziesz na jego stronie.

Źródła i data weryfikacji

Stan na 12 listopada 2026 r., godz. 11:00. Nie otworzyliśmy pełnej treści artykułów PZE wskazanych w zleceniu; nie otworzyliśmy też formularza Sejmu. Termin konsultacji pochodzi z nieoficjalnego bota. Tekst ma charakter publicystyczny i nie stanowi porady prawnej.

  1. Sejm: tekst projektu RPW/37631/2026 wraz z uzasadnieniem (PDF)
  2. Sejmowe Konsultacje Społeczne (nieoficjalny bot): termin do 6.12.2026 i link do ankiety — zweryfikuj w serwisie Sejmu
  3. Sejm: formularz konsultacji projektu RPW-37631-2026 (link podany przez bota; w chwili pisania nie udało się nam go otworzyć)
  4. Polski Związek Eksploratorów: strona główna i aktualności (w tym „Fakty zamiast mitów”, 20.10.2026)
  5. Polski Związek Eksploratorów: archiwum PZE News (m.in. teksty o nagrodach i wyliczeniach MKiDN, 2025–2026)
  6. Polski Związek Eksploratorów: nasze postulaty
  7. Rzeczpospolita, 15.10.2026: „6 mld zł za nową ustawę o zabytkach” (artykuł płatny; dostępny początek)
  8. Sejm: przebieg procesu legislacyjnego druku 1132 (przesunięcie wejścia w życie na 1.01.2027)
  9. Polski Związek Eksploratorów, 10.11.2021: statystyki policyjne a zarzuty wobec poszukiwaczy (materiał historyczny)
Redakcja Fundacji Natura

Tekst zawiera stanowisko redakcji. Nie jest materiałem sponsorowanym ani oficjalnym komunikatem Polskiego Związku Eksploratorów.